معروف تيموريان وهمسر گوهرشاد نوشته است . نسخهء مورد استفاده اين نسخه در مجموعهء شمارهء 12145 كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى ونخستين رساله آن است « 1 » . اين مجموعه به جز رسالهء حاضر ، شامل رسالهء جمع مختصر در عروض وقافيه از وحيد تبريزى نيز است . كاتب وسال كتابت آن مشخّص نيست . نسخهء موجود در كتابخانهء مجلس فاقد صفحهء اوّل است . أستاذ منزوى با استناد به يكى از سه نسخهء موجود در پاكستان « 2 » ، آغاز آن را چنين نقل مىكند : « حمد وسپاس بىحدّ وقياس پادشاهى را كه از جنس مخلوقات نوع انسان . . . بعد ، چنين گويد طاهر حافظ أصفهاني » « 3 » . وى در بخش ديگرى از ديباچهء كتاب مىگويد : « چون براي ملهم فيروزى از أصفهان به شهر هرات آمده ، به پابوسى سلطان أعظم شاهرخ بهادر رسيده ، قرآن‌ها را مغلوط ديده ، از اين‌روى اين كتاب را در 847 ه . ق نگاشته تقديم مجلس سلطان كرده » « 4 » . شيوهء تصحيح در تنقيح وبازخوانى اين اثر تنها نسخهء موجود در كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى مورد استفاده قرار گرفت . به‌منظور استفادهء هرچه بيشتر پژوهشگران علوم قرآني علاوة بر ذكر آدرس آيات قرآن به قرائات مختلف آنها نيز اشاره گرديد .

--> ( 1 ) . ر . ك : فهرست نسخ خطّى كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى ، ج 35 ، ص 141 . ( 2 ) . به‌گفته أستاذ منزوى سه نسخه از اين اثر در كتابخانه‌هاى پاكستان موجود است . ( ر . ك : فهرست مشترك نسخه‌هاى خطّى فارسي علوم قرآني در پاكستان ، ص 249 ) . يك نسخه از اين رساله در كتابخانه عمومى بايزيد استانبول موجود است . ( ر . ك : فهرست نسخه‌هاى خطّى فارسي كتابخانه‌هاى تركيه ، ص 352 ) . ( 3 ) . همان . ( 4 ) . همان .